Czarna Galeria mieści się w starym apartamencie na drugim piętrze przedwojennej kamienicy. Program wystawowy i styl jej funkcjonowania jest ścisle związany domowym charakterem jej wnętrza. Podążając za jego pierwotną funkcją – mieszkaniem – galeria zapewnia atmosferę przeciwną do panującej

w przestrzeniach typu white cube. Program rezydencjonalny organizowany

co roku w lecie jest przykładem naturalnego następstwa przyjętego profilu galerii: zaproszeni artyści mieszkają i pracują w niej jak we własnym, prywatnym domu. W ten sposób zyskują możliwość doświadczania tego procesu z perspektywy bezpośredniego przebywania w przestrzeni wystawowej.

W tym roku zaproszenie przyjął brytyjski artysta Tom Ellis reprezentowany przez galerię MOT International w Londynie. Istota jego wystawy wynika z polskiego przewodnika kulturalnego lat pięćdziesiątych Tom Kultury, który zakupił przypadkowo z racji zbieżności jego imienia z tytułem. Bariera języka wynikająca z polskiego tekstu oznaczała, że Ellis mógł korzystać jedynie ze zdjęć i ich powidoków transformowanych przez jego wyobraźnię. Określił tę książkę jako „dostęp do polskiej kultury w fast foodzie” a jego brak znajomości wiedzy na temat jej historii jako „potężne narzędzie służące do wkraczania w kulturalny kontekst Warszawy”.